برای روستاییان آذربایجان غربی، جاده فقط یک مسیر از آسفالت و سنگ نیست؛ جاده یعنی دسترسی به بیمارستان، یعنی امکان انتقال محصولات کشاورزی به شهر و فروش آن‌ها، یعنی کاهش عزلت‌گزینی، رونق اقتصاد بومی محلی و در نهایت پیوند دوباره با جریان اصلی اقتصاد کشور که یکی از بازیگران اصلی توسعه محسوب می‌شود.

طول راه‌های استان آذربایجان غربی اعم از بزرگراه، راه اصلی، راه فرعی و مرزی در مجموع ۱۲ هزار و ۳۵۹ کیلومتر است که شامل سه درصد از مجموع راه‌های کشور می‌شود.

از این میزان هشت هزار کیلومتر راه‌های روستایی است که در این میان بیشترین میزان راه‌های استان با ۱۷ درصد در ارومیه و با ۱۰ درصد از مجموع راه‌ها به خوی تعلق دارد. در سال‌های اخیر با آغاز بکار دولت چهاردهم شتاب بخشی به ارتقاء ایمنی جاده‌های استان بسیار قابل توجه بود و این روند در سالجاری نیز تشدید شده است.

با این اوصاف در حالی که در طی سال‌های گذشته چالش دسترسی به مناطق صعب‌العبور یکی از دغدغه‌های اصلی توسعه بود، اکنون روایت دیگری از پیشرفت زیرساخت‌ها در حال شکل‌گیری است.

آمارهای اخیر از استان آذربایجان غربی نشان می‌دهد که این منطقه موفق شده است در یک رقابت میان‌کشوری، جایگاه ویژه‌ای برای خود دست یابد. طبق اعلام ارسلان شکری مدیرکل راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای استان، آذربایجان غربی توانسته است رتبه نخست کشوری را در شاخص برخورداری روستاهای بالای ۲۰ خانوار از جاده‌های آسفالته کسب کند.

این موفقیت، اتفاقی نبوده است؛ بلکه حاصل رشد ۲.۵ درصدی شاخص آسفالته کردن روستاها در سال گذشته است. این رقم، فراتر از یک آمار ساده، نشان‌دهنده تغییر رویکرد در سیاست‌های کلان است: تمرکز بر «آبادانی روستاها» به عنوان ستون اصلی امنیت غذایی و توسعه پایدار.

اگر بخواهیم نگاهی دقیق‌تر به این تحول بیندازیم، اعداد حکایت از یک جابه‌جایی بزرگ دارند. در طول یک سال گذشته، ۱۷۶ کیلومتر از محورهای پراکنده روستایی به شبکه جاده‌ای استاندارد متصل شده است. این یعنی ۱۴۹ روستا که پیش از این شاید با جاده‌های خاکی و دشوار روبه‌رو بودند، اکنون با جمعیت ۶ هزار نفر، به نعمت دسترسی آسان به زیرساخت‌ها نائل شده‌اند. این جاده‌ها، در واقع شریان‌های جدیدی هستند که خونِ اقتصاد را به قلب روستاها می‌دمند.

آینده‌ای که در حال ساختن است

اما توقف در این مرحله، هدف نیست. نگاه به آینده نشان می‌دهد که موج آسفالت‌سازی در استان هنوز به اوج خود نرسیده است. در حال حاضر، ۷۹ پروژه بزرگ با اعتبار اولیه ۱۷ هزار میلیارد ریال در حال پیشروی هستند که طول آن‌ها به ۴۷۶ کیلومتر می‌رسد.

مجوز برگزاری مناقصه برای ۲۷ محور روستایی (به طول ۸۴ کیلومتر) با اعتباری نزدیک به سه هزار میلیارد ریال اخذ شده است و ۲۲ قرارداد جدید به ارزش هفت هزار و ۸۹۰ میلیارد ریال منعقد شده که قرار است ۱۲۰ کیلومتر از مسیرهای روستایی را متحول کند.

دستیابی به سهم ۸۲ درصدی از پوشش آسفالته در روستاهای بالای ۲۰ خانوار، گام بزرگی است، اما چالش اصلی همچنان در تکمیل این زنجیره و رساندن جاده به روستاهای کوچک‌تر و دورافتاده‌تر نهفته است که با اعتبارهای جذب شده تحقق این موضوع نیز دور از ذهن نخواهد بود.

با توجه به حجم بالای سرمایه‌گذاری‌های جاری و قراردادهای منعقد شده، به نظر می‌رسد آذربایجان غربی در مسیر تبدیل شدن به یکی از استان‌های پیشرو در زیرساخت‌های روستایی قرار دارد؛ مسیری که هدف نهایی آن، نه فقط بستن مسیرها با آسفالت، بلکه باز کردن درهای فرصت‌ها به روی ساکنان روستاهاست.

به گزارش ایرنا آذربایجان‌غربی جزو استان‌هایی است که دارای پنج پایانه رسمی شامل پایانه‌های مرزی بازرگان، پلدشت، سرو، رازی و تمرچین و سایت موقت کیله سردشت و یک مرز مصوب در کوزه رش سلماس است؛ وجود این مرزها باعث شده تا توسعه راه‌ها در این منطقه در اولویت قرار گیرد. هر چند این استان فاقد آزاد راه بوده ولی در مجموع ۱۲ هزار و ۳۵۹ کیلومتر طول راه‌های استان اعم از بزرگراه، راه اصلی، راه فرعی و مرزی است که شامل سه درصد از مجموع راه‌های کشوراست.