مصطفی قلی زاده علیار افزود: به نظر من که سال‌های طولانی آخر عمر شهریار را کمابیش از نزدیک دیده‌ام، شهریار مهم‌تر از شاعر انقلاب اسلامی بودن، مومن به انقلاب اسلامی بود.۳>
وی اظهارکرد: شاعر بلندآوازه معاصر ایران، استاد سیدمحمدحسین شهریار ۱۰ سال پایانی عمرش را نه تنها صرف تولید شعر تعهدمحور و پیام‌آور برای انقلاب اسلامی کرد بلکه باید گفت که شهریار دهه آخر عمرش را وقف انقلاب اسلامی ایران کرد زیرا واژه «وقف» از کلمات شرعی و دارای مفهوم قداست، ثواب عبادی و نیّت الهی است.۳>
وی ادامه داد: دهها شعر از شهریار به زبان فارسی و ترکی در قالب های مختلف غزل، قصیده، مثنوی، قطعه، ترجیع بند از سال ۱۳۵۷ و کمی پیش‌تر تا سال ۱۳۶۷ در راستای اندیشه های والای انقلاب اسلامی سروده شده و موجود است.۳>
دارنده نشان بین‌المللی فرهنگی شهریار اضافه کرد: سلام ای جنگجویان دلاور – نهنگانی به خاک و خون شناور، به فتح قلعه قدس و قصاص خونخواهی – رسی به بقعه قاف بقیت اللهی، یا علی باز از خدا دستی به همراه بسیج -جاودان کن در جهان این جلوه و جاه بسیج، بورولور سیل تک انقلابیمیز – دورولماقدادیر منجلابیمیز، قوی بو انقلاب سیل کیمی آخسین – گوی گورولداسین و ایلدیریم شاخسین، از جمله شعرهای شهریار در حوزه انقلاب اسلامی و دفاع مقدس بوده است.۳>
قلی زاده گفت: شهریار فقط یک شاعر انقلابی پیر و گوشه‌گیر نبود که هر از گاهی شعری برای انقلاب و شهیدان و دفاع مقدس بسراید و منتشر سازد، بلکه او با همه پیری و ضعف جسمانی و کم تحرکی، در دهه آخر عمر گاه‌گداری به اقتضای حوصله و حال، در محافل و مجالس و دیدارها حاضر می شد، حضور در مراسم‌ها و شبهای شعر انقلاب، دیدارهایی با نماینده امام و امام جمعه وقت تبریز مرحوم آیت‌الله میرزا مسلم ملکوتی، دیدار مسوولان و حضور در مراسم سالگرد انقلاب، محافل انقلابی و مجالس یادبود شهدا از آن جمله است.۳>
وی افزود: یکی از روزهای پرشکوه زندگی شهریار، دیدار با مقام معظم رهبری در سال ۱۳۶۴ در تبریز بود و همچنین از ایام تاریخی عمر این شاعر کهنسال، شعرخوانی با لباس بسیجی با موضوع و ردیف «بسیج» در بدرقه «سپاه محمد (ص)» در باغشمال تبریز بود.۳>
۳>
سیدمحمد حسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار در سال ۱۲۸۵ شمسی در تبریز و محله معروف باغمیشه متولد شد ذوق شاعری از اوان کودکی در وی نمایان شد و او در ۱۳ سالگی شعرهایش را با تخلص «بهجت» در مجله ادب به چاپ رساند.۳>
شهریار بعدها با تفال (فال گرفتن) از دیوان حافظ تخلص «شهریار» را برگزید و در نهایت نامش با این تخلص در تاریخ ادبیات ایران ماندگار شد.۳>
دفتر شعر او در سال ۱۳۰۸ با مقدمه ملک‌الشعرای بهار، سعید نفیسی و پژمان بختیاری منتشر شد.۳>
شهریار از معدود شاعرانی است که به ۲ زبان ترکی و فارسی سروده‌های درخشانی دارد و سرودن مجموعه «حیدربابا» یکی از مهمترین عواملی بود که باعث جهانی شدن این چهره برجسته ادبی ایران شد.۳>
سیدمحمد حسین بهجت تبریزی (شهریار) روز ۲۷ شهریورماه سال ۱۳۶۷ شمسی به علت بیماری در بیمارستان مهر تهران دعوت حق را لبیک گفت و در آرامگاه مقبره الشعراء محله تاریخی سرخاب تبریز به خاک سپرده شد که بزرگانی مثل هُمام تبربزی، خاقانی، ثقه الاسلام شهید در آن مدفون هستند.۳>
